30/11/2009

Uwierzytelnienie, ASP.NET i IIS

Home

Post ten postanowiłem napisać kiedy zorientowałem się, że kilku kolegów poświęciło sporo czasu aby rozwiązać problem z uwierzytelnieniem usługi sieciowej zainstalowanej na IIS'ie podczas gdy nie posiadali dokładnej wiedzy jak ten mechanizm działa. Problem udało się rozwiązać ale jestem przekonany, że można to było zrobić mniejszym nakładem czasu. Na początku zaznaczę również, że wpis ten dotyczy IIS w wersjach wcześniejszych niż IIS 7.

Jak wszyscy wiemy aplikacje ASP.NET i usługi sieciowe (ang. Web Services) hostowane są na serwerze IIS. Do swojego działania wymagają one dostępu do różnych zasobów. Aby możliwe było określenie czy aplikacja lub usługa posiadają uprawnienie do jakiegoś zasobu muszą one posiadać jakąś tożsamość czyli być uwierzytelnione (ang. authentication). Powstaje pytanie jaką tożsamość posiada aplikacja ASP.NET lub usługa sieciowa?

Na początek przyjrzyjmy się poniższemu scenariuszowi:
  • Użytkownik uruchamia przeglądarkę internetową i wpisuje adres aplikacji.
  • Serwer IIS otrzymuje żądanie i w zależności od ustawień żąda lub nie uwierzytelnienia.
  • Serwer IIS sprawdza czy użytkownik uwierzytelniony (bądź anonimowy) może uzyskać dostęp do żądanego zasobu.
  • Żądanie przekazywane jest do obsługi do silnika ASP.NET.
  • Aplikacja w zależności od ustawień ponownie żąda lub nie uwierzytelnienia się użytkownika.
  • Aplikacja obsługuje żądanie w razie potrzeby legitymując się pewną tożsamością.

Poziom IIS

Na poziomie IIS domyślnie włączone jest uwierzytelnienie anonimowe czyli innymi słowy brak uwierzytelnienia. W takim wypadku zgodnie z domyślnymi ustawieniami przyjmuje się, że użytkownik uwierzytelnił się jako IUSR_machinename. Dostępne są oczywiście inne tryby uwierzytelnienia np.: uwierzytelnienie zintegrowane z Windows (ang. Integrated Windows Authentication) czy uwierzytelnienia podstawowe (ang. Basic) gdzie hasło przekazywane jest czystym tekstem.

Uwierzytelnienia na poziomie IIS jest potrzebne aby stwierdzić czy użytkownik może żądać danego zasobu znajdującego się na serwerze. Zasobem tym może być aplikacja ASP.NET ale również inne rzeczy np.: obrazki, archiwa itd. Uwierzytelnienia na tym poziomie konfigurowne jest przy pomocy aplikacji administratora IIS: Control Panel -> Administrative Tools -> Internet Information Services.

Poziom silnika ASP.NET

Następnie mamy uwierzytelnienia na poziomie silnika ASP.NET. W tym przypadku można włączyć uwierzytelnienie anonimowe, zaimplementować cały mechanizm samemu czy użyć uwierzytelnienia Windows. Należy jednak zaznaczyć, że nie należy mylić uwierzytelnienia Windows na poziomie ASP.NET z uwierzytelnienia zintegrowanym z Windows na poziomie IIS.

Włączenie uwierzytelnienia Windows na poziomie ASP.NET oznacza, że silnik ASP.NET będzie widział użytkownika pod tożsamością wyznaczoną przez IIS. Innymi słowy IIS uwierzytelni użytkownika i przekaże jego tożsamość do ASP.NET. Metoda jaka zostanie użyta przez IIS do uwierzytelnienia zależy od ustawień. W szczególności, tak jak napisałem wyżej, może to być uwierzytelnienia zintegrowane z Windows ale również podstawowe czy inne. W przypadku braku uwierzytelnienia do silnika ASP.NET zostanie natomiast przekazana tożsamość anonimowa. Uwierzytelnienia na tym poziomie konfigurowane jest przy pomocy pliku web.config w sekcji <authentication>.

Tożsamość silnika ASP.NET

Teraz dochodzimy do setna sprawy czyli z jaką tożsamością działa silnik ASP.Net. Odpowiedź: „To zależy” :) Już odpowiadam ale zanim przejdziemy dalej należy jeszcze wyjaśnić czym jest impersonacja. Otóż impersonacja to mechanizm pozwalający przyjąć cudzą tożsamość i wykonywać w jej kontekście różne działania.

A więc jeśli wyłączona jest impersonacja (ustawienia domyślne) to silnik ASP.NET w przypadku systemów Windows Server 2000 i Windows XP działa na koncie o nazwie ASPNET, a przypadku Windows Server 2003 używa konta Network Service. Natomiast jeśli impersonacja jest włączona ASP.NET działa z tożsamością uwierzytelnionego użytkownika nawet jeśli jest to tożsamość anonimowa. Za te kwestie odpowiada sekcja <identity>.

Sprawa wygląda trochę inaczej w przypadku IIS 7, który posiada mocno zmienioną, a właściwie zupełnie inną architekturę w stosunku do IIS 6 i wcześniejszych. W szczególności w IIS 7 nie ma podziału na uwierzytelnienia na poziomie serwera i ASP.NET. Serwer IIS7 może być również konfigurowany z poziomu sekcji <system.WebServer> w pliku web.config. To jednak temat na kolejny wpis.

17/11/2009

SharpPcap

Home

WinPcap to dobrze znane wielu osobom narzędzie umożliwiające przechwytywanie i analizę ruchu sieciowego, jego generowanie oraz wiele innych rzeczy. W oparciu o WinPcap została napisana inna bardzo przydatna aplikacja WireShark. Narzędzi te są bezwątpienia bardzo przydatne ale co jeśli chcemy samemu zaimplementować algorytm analizujący ruch sieciowy. Dodatkowo najlepiej by było zrobić to w C# i nie babrać się w mechanizmach interoperacyjności z kodem niezarządzanym, bawić z atrybutem DllImport itd. Oczywiście chcemy również skorzystać z możliwości WinPcap.

Dokładnie w takiej sytuacji znalazłem się ostatnio. Wypróbowałem kilka rozwiązań ale szeroki uśmiech na mojej twarzy wywołała biblioteka SharpPcap. Została napisana w oparciu o WinPcap ale ukrywa przed użytkownikiem wszelkie odwołania do niezarządzanego kodu. Do tej pory przetestowałem tylko jej podstawowe funkcje ale wydaje się działać bardzo dobrze, a pracuje się z nią przyjemnie.

Zastanawiałem się nad zamieszczeniem tutaj jakiegoś przykładu użycia ale jestem zwolennikiem zasady "Po co robić coś co zostało już zrobione". Zainteresowanych zachęcam więc do pobrania biblioteki i zapoznania się z załączonymi przykładami, które są dobrze skomentowane. .

09/11/2009

Jeszcze o rysowaniu wykresów

Home

Kilka miesięcy temu pisałem o komponencie do rysowania wykresów firmy Xceed. Teraz postanowiłem przyjrzeć się dwóm innym komponentom: Komponent pierwszy jest do pobrania za darmo ze strony Microsoftu. Za drugi trzeba już płacić ale producent udostępnia wersję demonstracyjną.

Najpierw zainstalowałem komponent firmy Dundas. Od razu spodobał mi się program pokazujący przykłady różnych wykresów wraz z kodem. Dobre wrażenie sprawił również kreator zintegrowany z VS do konfigurowania kontrolki. Ogólnie pierwsze wrażenie bardzo pozytywne. Na dalszy ogień poszło rozwiązanie Microsoftu. W porównaniu do poprzednika od razu rzucił mi się w oczy brak kreatora i programu demonstracyjnego (można go pobrać oddzielnie tutaj).

Następnie zaczynam przyglądać się interfejsowi programistycznemu. Patrzę, patrzę i mam wrażenie deja vu. Pomimo pewnych różnic oba produkty mają bardzo, bardzo podobne API. Chwila zastanowienia i wpisuję w Google ''Microsoft Chart Control vs. Dundas Chart Control''. Pierwszy link i wszystko staje się jasne. Począwszy od roku 2007 Microsoft posiada prawa do własności intelektualnej firmy Dundas, a przejawem tego jest komponent Microsoft Chart Controls for Microsoft .NET Framework 3.5 oparty o kod Dundas Chart for .NET.

Podsumowując można za darmo pracować z bardzo fajną kontrolką pamiętając jednak o tym, że produkt Microsoftu posiada do pewnego stopnia ograniczoną względem oryginału funkcjonalności. Po drugie firma Dundas udziela wsparcie tylko na produkty zakupione bezpośrednio od nich. Nie jestem również pewny czy nowe usprawnienia, które wprowadzają programiści z Dundas są również dostępne w wersji Microsoftu (pewnie nie).

02/11/2009

Problem z SqlDependency. Czyżby?

Home

Post ten dotyczy mechanizmu query notification, który pozwala na otrzymywanie powiadomień o zmianach w bazie danych dotyczących wybranych wierszy. Funkcjonalność ta jest dostępna na poziomie programistycznym między innymi przez łatwą w użyciu klasę SqlDependency (Jest to opakowanie na klasę SqlNotificationRequest). W Internecie można znaleźć bardzo dużo przykładów użycia tej klasy nie będę, więc powielał tego co zostało już napisane. Chciałbym natomiast zwrócić uwagę, że chociaż warunkiem koniecznym użycia powiadomień jest użycie SQL Server'a w wersji 2005 lub późniejszej to nie jest to warunek wystarczający.

Wszystko zaczęło się od tego, że postanowiłem przyjrzeć się dokładnie temu mechanizmowi. Do testów wybrałem chyba dobrze znana bazę Northwind. Bardzo szybko udało mi się stworzyć testową aplikację ale po jej uruchomieniu okazało się, że powiadomienia nie są generowane albo aplikacja ich nie otrzymuje. Kod sprawdziłem kilka razy, dla pewności przejrzałem kilka opisów w sieci i nic.

W końcu postanowiłem wykorzystać kody pokazane w jednym z tutoriali, wraz z użytą w tam bazą danych. Po chwili okazało się, że działa. Zmodyfikowałem, więc swoją aplikację aby używała właśnie tej bazy danych. Chwila niepewności, uruchamiam i również działa.

Dochodzę do wniosku, że nie ma mocnych, problem musi tkwić gdzieś w bazie danych. Porównuję konfigurację obu baz danych i znajduję winnego - tryb kompatybilności. Okazało się, że po zainstalowaniu baza Northwind ma ustawiany tryb kompatybilności na SQL Server 2000, zamiast SQL Server 2005. Mała, głupia sprawa, a można stracić trochę czasu.

26/10/2009

CodeBehind i CodeFile

Home

Jakiś czas temu pisząc prostą aplikacje WWW utworzyłem z rozpędu projekt typu Web Application zamiast Web Site. Zanim się zorientowałem popełniłem już trochę kodu stwierdziłem więc, że nie będę pisał go od początku. Usunąłem projekt z solution, wykasowałem plik z rozszerzeniem csproj i skorzystałem z polecenia Add -> Existing Web Site.... Wszystko wydawało się w porządku do momentu kiedy spróbowałem skompilować aplikację. W efekcie otrzymałem komunikat jak poniżej:

Could not load type 'PageName'.

Przy drugiej próbie kompilacji otrzymałem taki sam błąd kompilacji. Patrzę i patrzę w kod strony i nic. Przecież jeszcze 5 minut temu kompilowało się, czary? Oczywiście, że nie. Po chwili przypominam sobie o jednej drobnej różnicy. W przypadku projektów typu Web Application w dyrektywie @Page używa się atrybutu CodeBehind, a w przypadku Web Site'ów atrybutu CodeFile. Niby szczegół ale jeśli się o nim zapomni może popsuć trochę krwi.